Trzynaście duchów

Trzynaście duchów jest horrorem nie dla kazdego. Po pierwsze jest on filmem bardzo fantastycznym, dla ludzi, dla których przeszkodą nie jest bardzo rozbujana wyobraźnia scenarzysty i reżysera. Opowiada on prostą historię o pewnym muzealnym domu, do którego planuje wprowadzić się młoda rodzina. Oczywiście nie jest to normalny dom, który jest tylko nawiedzony. Ma on niecodzienną właściwość zmieniania położenia wszystkich ścian, podłóg i sufitów. W dodatku jest on nawiedzony, ale w bardzo specyficzny sposób. Ten dom jest jednocześnie więzieniem każdego ducha, który znajduje się w na jego terenie. Jest ich trzynaście i każdy z nich jest duchem znanej postaci, zazwyczaj złej. W składzie znajduję na przykład duch fikcyjnie zmarłego Charlesa Mansona - a postać ta uchodzi za najniebezpieczniejszego mordercę naszych czasów. Cała rodzina musi walczyć o przeżycie, kiedy nachodzi ją pewien człowiek, który dokładnie wie, czym tak naprawdę jest ich słodki dom. Rozpoczyna się walka o przetrwanie. Całkiem udana produkcja, jeśli przymknąć oko na wiele naciągniętych, fantastycznych wątków i kiczowatych wręcz duchów. Udany film na wieczór z dziewczyną, nic więcej.